سیاستهای آموزشی و حقوق شهروندی کودکان در ایران
نویسندگان
1 دکتری علوم سیاسی – سیاستگذاری عمومی دانشگاه تهران
2 استادیار جزا و جرم شناسی دانشگاه تهران
doi
10.22059/jppolicy.2021.83375چکیده
یکی از زمینه های مهم در تحقق حقوق شهروندی و شهروندی اجتماعی، برقراری عدالت آموزشی در سیاست های آموزشی می باشد. بررسی سیاست های آموزشی در کشور، نشانگر غلبه سیاست های نئولیبرال خاص ایرانی با تاکید برخصوصی سازی در سیاست های آموزشی و ایجاد نابرابری در این حوزه است و این، نشانگر تضاد بین فلسفه و اهداف سیستم با سیاستهای موجود است. اجرای چنین سیاستی علیرغم تصریح اسناد بالادستی بر چنین حقی، دارای پیامدهای ناگواری بوده است و در نتیجه آن، بسیاری از کودکان که در بستر اقتصادی مناسبی قرار نداشتند از این حق به عنوان یکی از حقوق اولیه و بدیهی اجتماعی و شهروندی خود محروم شده و باعث ایجاد چرخه نابرابری در بلند مدت و تضعیف و عدم تحقق حقوق شهروندی گردیده است. این مقاله ضمن بررسی ابعاد مختلف این امر، درصدد پاسخ به این سؤال می باشد که اجرای سیاست تعدیل اقتصادی، چه پیامدهایی بر تحقق حق آموزش به عنوان یکی از حقوق اساسی کودکان در ایران داشته است.