شناسایی عوامل مرتبط با پایداری ازدواج در مطالعات ایرانی (1388-1398)

نویسندگان

1 استادیار مطالعات خانواده پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی

doi
10.22059/jppolicy.2021.83378
چکیده

هدف از این مطالعه، شناسایی عوامل مرتبط با پایداری ازدواج با استفاده از مرور پژوهش‌های ده سال گذشته است. روش پژوهش در این مقاله به صورت یک مطالعه توصیفی از نوع مرور سیستماتیک بود و جامعه آماری نیز کلیه مقالات پژوهشی مرتبط با پایداری ازدواج در ایران در ده سال گذشته است. روش نمونه گیری به صورت هدفمند انجام شد که پس از جستجو و انجام فرایند غربالگری و ارزیابی کیفیت مقالات، تحلیل نهایی بر یازده مقاله صورت گرفت. یافته‌های پژوهش نشان داد که چهار عامل تفاوت‌های جنسیتی، تفاوت‌های نسلی، نظام ارزشی حاکم بر جامعه و سیاست‌های خانواده محور می‌تواند بر عوامل پایداری ازدواج تأثیر گذار باشد. دستیابی به پایداری ازدواج مبتنی بر الگوی پیشنهادی این پژوهش، نیازمند برنامه ریزی  مؤثر و مفید سیاستگذاران و فعالان در عرصه خانواده است که  باید مبتنی بر تفاوت های جنسیتی و نسلی، نظام ارزشی و سیاست های خانواده محور باشد.