بررسی تأثیر مصالح تشکیلدهنده بر عملکرد بتن غلتکی رویه راه با استفاده از روش کاهش ابعاد و شبیهسازی مونت کارلو
نویسندگان
1 استادیار گروه معماری، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه عمران، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان
3 دانشیار گروه عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان
doi
10.22075/jtie.2018.13502.1265چکیده
سازههای مهندسی، در مراحل ساخت و بهرهبرداری، تحت تأثیر عدم قطعیتهای ناشی از پارامترهای ابعادی، خصوصیات مواد و بارگذاری قرار دارند، که عملکرد سازه ساخته شده را تحت تأثیر قرار میدهند. در این میان، سازههای بتنی، به دلیل مشکلات اجرایی، شرایط محیطی و تنوع مواد تشکیلدهنده، بیش از سایر سازهها تحت تأثیر اینگونه عدم قطعیتها قرار دارند. در مقاله حاضر، عملکرد احتمالاتی بتن غلتکی مورد استفاده در راهسازی، حاوی مصالح ریزدانه لوماشل و پوزولان مورد بررسی قرار گرفته است. برای این منظور، نسبت آب به سیمان، مقدار پوزولان و مقدار مصالح ریزدانه لوماشل به عنوان متغیرهای تصادفی دارای عدم قطعیت در نظر گرفته شده و از ترکیب روش کاهش ابعاد و شبیهسازی مونتکارلو به منظور ارزیابی احتمالاتی این نوع بتن استفاده شده است. طراحی آزمایش بر مبنای روش کاهش ابعاد انجام گرفته و نمونههای ساخته شده تحت آزمایشهای مقاومت فشاری و جذب آب قرار گرفتهاند. نتایج نشان میدهد که احتمال خرابی ناشی از جذب آب مقدار 17/0 میباشد که بیشتر از احتمال خرابی ناشی از مقاومت فشاری (021/0) در بتن غلتکی است. همچنین، با در نظر گرفتن عملکرد بتن غلتکی به صورت سیستم، احتمال خرابی افزایش پیدا میکند و به مقدار 24/0 میرسد.