مقاومت تودههای جودره (.Hordeum spontaneum L) به علفکش سولفوسولفورون در مناطق مختلف فارس
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسیارشد، گروه زراعت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد فسا، فسا، ایران
2 دانشیار، گروه زراعت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد فسا، فسا، ایران
doi
10.22084/ppt.2023.24624.2050چکیده
بهمنظور بررسی مقاومت تودههای جودره به علفکش سولفوسولفورون، آزمایشی در پنج منطقه از رویشگاه های این علف هرز در استان فارس در مزارع آیشی که بهصورت طبیعی آلوده به جودره بودند انجام شد و هشت تیمار علف کشی شامل صفر (شاهد)، ۲۵/۰، ۵/۰، ۱، ۲، ۴، ۸ و ۱۶ برابر دز توصیه شده (معادل 25 گرم ماده مؤثر در هکتار) در چهار تکرار با استفاده از خطای استاندارد میانگین تیمارها با هم مقایسه شدند. نتایج نشان داد که میانگین نمرهدهی چشمی با معیار شورای تحقیقات علف های هرز اروپا (EWRC) تحت تأثیر دزهای علفکش سولفوسولفورون قرار گرفت. در تمامی مناطق رویشگاهی جودره، بالاترین سطح کشندگی علف هرز از تیمارهای 200 و 400 گرم ماده مؤثر در هکتار بهدست آمد. میانگین بقای جودره در مناطق مختلف نیز با مصرف 400 گرم علف کش 8 درصد بود. واکنش وزن خشک جودره به دزهای مختلف سولفوسولفورون با برازش معادله لگاریتم لجستیکی نشان داد که با مصرف 100 گرم سولفوسولفورون، وزن خشک جودره 64 درصد کاهش یافت. درجه مقاومت توده های مناطق مختلف به علفکش بهطور قابلتوجهی متغیر بود. براساس نسبت GR50، منطقه فسا به عنوان مقاومترین توده با درجه مقاومت 22/1 و سپس توده زرقان با درجه مقاومت 11/1 معرفی شدند. اقلید و جهرم (93/0 و 88/0) نیز درجه متوسط بودند و لار بهعنوان توده حساس شناخته شد.