ارزیابی ریسکهای بالقوه ناشی از زلزله در بافتهای فرسوده مطالعه موردی: محله سنگلج شرقی واقع در منطقه 12 تهران
نویسندگان
1 کارشناس ارشد اقلیم شناسی
2 دانشجوی دکترای دانشگاه تهران
3 دانشیار دانشکده جغرافیا و برنامه ریزی محیطی دانشگاه سیستان و بلوچستان
4 کارشناس ارشد اقلیم شناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان
doi
10.22111/jneh.2012.2442چکیده
محاصره تهران در میان گسلهای شمالی و جنوبی، این احتمال وجود دارد که در صورت فعالیت گسل شمالی زلزلهای به قدرت 7 ریشتر و در صورت فعالیت گسل جنوبی زلزلهای با توانائی 6 ریشتر تهران را تکان خواهد داد. همچنین در تحقیقات آژانس بین المللی ژاپن (جایکا) به این نکته اشاره شده است که در صورت فعال شدن گسل ری، بزرگترین آسیب ناشی از زلزله در تهران روی خواهد داد. از این رو قرار داشتن اکثر بافتهای فرسوده شهر تهران در پهنههای با خطر بالای زلزله وفقدان خدمات عمومیمورد نیاز که از مشکلات و معضلات عمده بافتهای فرسوده شهری میباشد، توجه به این مسائل را در این بافتها دو چندان میکند. هدف از این مقاله بررسی ویژگیهای کالبدی بافت فرسوده و بکارگیری شیوهها و راهبردهای موجود در جهت ارزیابی ریسکهای بالقوه ناشی از رخداد زلزله با استفاده از یک مدل مفهومی ارائه شده به منظور تعیین ریسکهای بالقوه به روش کیفی در محله سنگلج شرقی، واقع در منطقه 12 تهران، میباشد. نتایج به دست آمده نشان می دهد که گرفتگی عرض معبر و انهدام ساختمانها به ترتیب طیف شدت ریسکهای بالقوه برای محدوده مورد مطالعه را تشکیل میدهند.