ارزیابی دوام سنگدانه‏ های بازیافتی بتنی و سنگدانه ‏های طبیعی در برابر چرخه‏ های ذوب و یخبندان

نویسندگان

1 کارشناس ارشد راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تهران

2 دانشیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تهران.

3 استادیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تهران

doi
10.22075/jtie.2018.13497.1270
چکیده

در دهه گذشته، بازیافت نخاله‏های ساخت و تخریب و تولید سنگدانه بازیافتی بتنی به عنوان یک رویکرد زیست‏محیطی رواج فراوانی یافته است. کاربرد این نسل از سنگدانه‏ها در پروژه‏های عمرانی، مانند راه‏سازی، می‏تواند به افزایش عرضه شن و ماسه و حل معضلات ناشی از دفن نخاله کمک شایانی کند. یکی از مشخصه‏های عملکردی این نوع مصالح، دوام در برابر چرخه‏های متوالی ذوب و یخبندان است. تخریب‏های ناشی از اعمال این چرخه یکی از  مسائل دوامی برای لایه‏های مختلف راه‏سازی در اقلیم‏های سرد محسوب می‏گردد. از سوی دیگر، با توجه به سهم مصالح سنگدانه‏ای در راه‏سازی، باید عنوان نمود که عملکرد دوامی سنگدانه‏ها در برابر چرخه‎های ذوب و یخبندان بر عملکرد لایه‏های راه‏سازی مؤثر است. تاکنون استانداردهای مختلفی به‏منظور ارزیابی دوام سنگدانه‏ها در برابر چرخه‏های ذوب و یخبندان تدوین شده است. اما با توجه به ساختار متفاوت سنگدانه‏های بازیافتی بتنی و کیفیت به مراتب کمتر این نوع سنگدانه‏ها نسبت به سنگدانه‏های طبیعی، قابلیت کاربرد استانداردهای مذکور برای سنگدانه‏های بازیافتی مورد پرسش است. لذا در این پژوهش، سه استاندارد ASTM C 88، AASHTO T 103 و CSA A23.2-24A به‏منظور ارزیابی دوام سنگدانه‏های بازیافتی بتنی و طبیعی در برابر چرخه‏های ذوب و یخبندان انتخاب شدند. آزمایش­های جذب آب و سایش در دستگاه لس آنجلس نیز تعیین شده است. نتایج آزمایش‏های دوامی نشان داد که آزمایش AASHTO قدرت تخریب بسیار زیادی دارد و استفاده از آن با چرخه دما- زمان در این پژوهش توصیه نمی‏شود. همچنین، آزمایش سلامت سنگدانه با استفاده از محلول منیزیم سولفات قابل کاربرد برای سنگدانه‏های بازیافتی نیست و نتایج قابل اطمینانی ندارد. اما آزمایش CSA نتایج قابل قبولی متناسب با نتایج آزمایش‏های فیزیکی و مکانیکی داشت.