تأملی بر نظریه غیر ملیسازی در داوری تجاری بینالمللی
نویسندگان
1 گروه حقوق، دانشکده حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد، نجف آباد، ایران.
2 استادیار گروه حقوق، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی ، نجف آباد، ایران. ایران.
doi
10.22099/jls.2024.46327.4870چکیده
برخلاف نظریه ملیسازی داوری که تأکید بر سرزمینیبودن داوریها حتی در قلمرو تجارت خارجی دارد، نظریه غیرملیسازی در تجارت بینالملل ریشه در نگاه فراملی به نهاد داوری دارد که بر مبنای آن داوران میتوانند روند داوری را بدون توجه به قواعد شکلی و ماهوی مقر داوری اداره کنند. بر مبنای این نظریه، نویسندگان با هدف تبیین ماهیت فراملی داوری در تجارت بینالملل و در پاسخ به این پرسش اساسی که چگونه مقتضای تجارت بینالملل تمایل به غیرملیسازی داوری در تجارت خارجی دارد، با تأکید بر ویژگی خودتنظیم جامعه بازرگانی بینالمللی و تأکید بر عدم مناسب بودن قوانین داخلی برای اداره قراردادهای منعقده در تجارت خارجی، تأکید بر این مهم دارند که نگرش غیرملیسازی به داوری تجاری بینالمللی تناسب بیشتری با شرایط تجارت خارجی دارد و از جهات مختلف نه تنها به نحو مطلوبتری میتواند نیازهای بازرگانان را در تجارت بین الملل برآورده سازد، بلکه به نحو قابل توجهی سبب عدم مداخله قانونگذاران داخلی در مدیریت قراردادهای منعقده در تجارت بین الملل خواهد شد.