مطالعه عددی اثر مسلحسازی بستر بر رفتار مقاطع تسلیح شده آزمایشی به روش اجزای محدود
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان
2 دانشجوی کارشناسی ارشد ژئوتکنیک، دانشگاه سمنان
doi
10.22075/jtie.2017.1703.1161چکیده
یکی از روشهای مناسب احداث سریع راهها روی بسترهای ضعیف، استفاده از مسلحکنندههای ژئوسنتتیک با هدف بهسازی خاک میباشد که در حال حاضر بسیار مورد توجه قرار گرفته است. به منظور شناخت هرچه بیشتر رفتار بسترهای مسلح شده و تبیین روشهای طراحی مناسب برای آنها، تاکنون آزمونهای صحرایی و آزمایشگاهی محدودی تحت شرایط بارگذاری ترافیکی واقعی برنامهریزی و اجرا گردیده است. اما به علل مختلف، از جمله هزینههای زیاد آزمونهای صحرایی و مشکلات اجرایی، انجام آنها با محدودیتهایی همراه است. به کمک روشهای شبیهسازی عددی میتوان مطالعات پارامتریک جامعی را در مورد عملکرد اینگونه راهها به انجام رساند و تأثیر عوامل مهم را مورد ارزیابی قرار داد. در این تحقیق، با استفاده از شبیهسازی عددی سهبعدی، عملکرد بستر راه مسلحشده با لایههای ژئوسنتتیک تحت اثر بار ترافیک عبوری مورد بررسی قرار گرفت و نتایج آن به کمک دادههای مطالعات میدانی اعتبارسنجی شد. مقایسه نتایج حاصل از مدلسازی عددی و مطالعات میدانی نشان میدهد که مدل عددی قابلیت پیشبینی رفتار یک سیستم مسلح شده با ژئوگرید را دارا میباشد و انطباق مناسبی بین نتایج حاصل از آزمایشهای صحرایی و پاسخهای مدلسازی عددی وجود دارد. نتایج بررسیهای عددی نشان میدهد که نشست راه با بستر مسلح شده به شدت تحت تأثیر خصوصیات مکانیکی مسلحکنندهها، از جمله سختی ژئوگرید، میباشد. به نحوی که با کاهش سختی ژئوگرید در حدود 50%، نشست سطح راه حدود 61% افزایش مییابد. همچنین، تأثیر سختی مصالح اساس و بستر بر میزان نشست سطح راه در حالت بستر مسلح شده به میزان 50% نسبت به بستر مسلح نشده کاهش مییابد. نتایج، افزایش ظرفیت ترافیک (TBR) به میزان 11/26 برابر را بر اثر تسلیح و تقویت مقطع با مسلحکننده قوی نشان میدهد.