چگونگی مواجهۀ علامه طباطبایی (ره) با آیات مجمل در «المیزان»
نویسندگان
1 دانشیار، گروه قرآن، دانشکدۀ قرآن، دانشگاه قرآن و حدیث، تهران، ایران
doi
10.22059/jqst.2024.345661.670035چکیده
مقولۀ مجمل و مبین ازجمله مباحث مهم در علوم قرآن، ادبیات عرب و اصول فقه استکه توجه به آن در فهم آیات قرآن سهم بهسزایی دارد. بازخوانی منابع کهن حکایت از آن داردکه وجود عواملی چند دریک عبارت میتواند زمینهساز اجمال درکلام باشد؛ فهم دقیق یک متن، نیازمندِ خروج عبارت از ابهام است که معمولاً با بهرهگیری از مبینها اتفاق میافتد. چگونگیِ مواجهه هریک از مفسرین با آیات مجمل براساس شیوۀ تفسیری آنها متفاوت است؛ دراین میان اندیشهها و نیز نحوۀ مواجهه علامه طباطبایی بهعنوان مفسر شهیر معاصر و احیاگر روش تفسیری قرآن به قرآن، دارای اهمیت ویژهای است. پژوهش حاضر در تلاش است با تکیه بر روش توصیفی ـ تحلیلی مبتنی بر دادههای محتوایی تفسیر المیزان به این مهم دست یابد که علامه با آیاتی که در آنها یکی از اسباب اجمال وجود دارد، چگونه برخورد داشتهاند. به نظر میرسد علامه در مواجهه با آیات مجمل شیوهای منحصر به فرد دارند.