رجوع از وصیت تملیکی در حقوق مدنی ایران با مطالعۀ تطبیقی در حقوق مصر و انگلیس

نویسندگان

1 استادیار گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق دانشگاه علامه طباطبائی تهران

2 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی پردیس بین‌المللی کیش دانشگاه تهران

doi
10.22059/jlq.2019.263416.1007081
چکیده

صرف‌نظر از اینکه وصیت تملیکی عقد یا ایقاع دانسته شود، قابل رجوع بودن آن از جانب موصی در حقوق اغلب کشورها پذیرفته شده است. اما اینکه آیا موصی می‌تواند حق رجوع را به‌نحوی از خود اسقاط کند، محل اختلاف است. در حقوق مدنی ایران و فقه امامیه اگر چنین شرطی ضمن وصیت صورت گیرد، قطعاً بلااثر است، اما اگر اسقاط این حق ضمن عقد لازمی شرط شود، بعضی آن را برخلاف شرع و باطل می‌دانند و بعضی صحیح و لازم‌الوفاء. در حقوق مصر شرط اسقاط این حق باطل دانسته شده است. در حقوق انگلیس نیز چون رجوع را می‌توان از عناصر ذاتی وصیت محسوب کرد، به‌نظر می‌رسد سلب آن امکان‌پذیر نباشد. این تحقیق درصدد تبیین این حق و مطالعۀ تطبیقی آن با حقوق مصر و انگلیس جهت اخذ ملاکات مشترک و انتخاب نظری است که بیشتر با موازین قانونی و فقه امامیه منطبق باشد.