تأثیر پیوند و تنش دمایی بر شاخص‌های رشدی و فیزیولوژیکی خیار پیوندی بر کدو حلوایی و مسمایی

نویسندگان

1 استادیار، گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران

3 استادیار، بخش باغبانی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22084/ppt.2022.17084.1866
چکیده

جهت بررسی اثر پیوند خیار (Super daminos Cucumis sativus var.) بر روی پایه‌های کدوی حلوایی توده اصفهان (Cucurbita moschata var. Isfahan) (Ri) و کدوی مسمایی (Cucurbita pepo) (Rm) و مقایسه آن با خیار غیرپیوندی (Rn) و پیوند خیار روی خیار (خودی) (Rc) به‌عنوان شاهد، آزمایشی به‌صورت آزمایش مرکب در مکان در قالب طرح کاملاً تصادفی با دو تیمار دمای مطلوب رشد خیار (2±27 درجه سانتی‌گراد) و دمای کمینه رشد خیار (2±15 درجه سانتی‌گراد) به‌ترتیب به‌عنوان شاهد و تنش دمایی پایین با چهار تکرار در گلخانه تحقیقاتی دانشگاه صنعتی اصفهان اجرا گردید. نتایج پژوهش نشان داد که وزن‌خشک شاخساره در اثر تنش دمایی به‌طور معنی‌داری کاهش یافت و پیوند بر پایه کدو حلوایی و مسمایی باعث افزایش معنی‌داری وزن‌خشک شاخساره تحت تنش دمایی شد. پیوند بر پایه کدو حلوایی و پایه خودی باعث افزایش میزان کلروفیل در شرایط بدون تنش نسبت به سایر تیمارها شد. در شرایط تنش دمای پایین پیوند خیار بر پایه کدو مسمایی باعث افزایش معنی‌دار فتوسنتز نسبت به تیمار غیرپیوندی، پایه خودی و پیوند بر پایه مسمایی شد. هدایت مزوفیلی در اثر تنش دمایی به‌طور معنی‌داری کاهش یافت و پیوند بر پایه مسمایی باعث افزایش جزئی در هدایت مزوفیلی شد. به‌طور‌کلی پایه کدو بومی اصفهان با بهبود برخی فاکتورهای رشدی و فیزیولوژیکی تحمل خیار را به تنش دمایی نسبت به گیاهان غیرپیوندی افزایش داد.