تحلیل انتقادی دیدگاه برخی خاورشناسان دربارۀ عربی بودن زبان قرآن کریم
نویسندگان
1 دانشیار، پژوهشکدۀ مطالعات قرآنی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران.
2 دانشآموختۀ کارشناسی ارشد علوم قرآن و حدیث، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، تهران، ایران.
doi
10.22059/jqst.2023.349371.670074چکیده
زبان قرآن در شمار مباحثی است که خاورشناسان ادعاهای ویژهای دربارۀ آن بیان کردهاند. در واقع ایدۀ اقتباس قرآن از عهدین و دیگر کتابهای مقدس به گونهای در بحث زبان هم مطرح شده و برخی دانشمندان غربی به غیر اصیل بودن زبان عربی قرآن اعتقاد دارند. آلفونس مینگانا قرآن را صرفاً اقتباسی از کتاب مقدس دانسته و ادعا میکند، زبان سریانی نقش مهمی در مبادی اسلام داشته و فرهنگ واژگانی و دستور زبان عربی قرآن از سریانی نشأت گرفته است. کریستف لوگزنبرگ نیز در کتابی با عنوان خوانش سیرو آرامی از قرآن که در آستانۀ سدۀ 21 میلادی منتشر شده، آرامی بودن زبان قرآن را مطرح کرده است. این جستار با تتبع در مطالعات زبانشناسان عرب و آثار کتیبهشناختی و باستانشناختی یافت شده به زبان عربی، نشان داده که زبان عربی پیش از ظهور اسلام در جزیره العرب وجود داشته و البته قرآن کریم موجبات اعتلا و تکامل این زبان را به وجود آورده است.
