اثر پلیمر سوپرجاذب و سولفات پتاسیم بر عملکرد کمی و کیفی کنجد (.Sesamum indicum L) تحت شرایط کمآبیاری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی و عضو گروه پژوهشی گیاه و تنشهای محیطی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران
2 دانشیار، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی و عضو گروه پژوهشی گیاه و تنشهای محیطی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران
3 دانشیار، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی و عضو گروه پژوهشی گیاه و تنشهای محیطی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران
4 دانشیار، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی و عضو گروه پژوهشی گیاه و تنشهای محیطی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران
doi
10.22084/ppt.2022.22463.2013چکیده
بهمنظور بررسی کاربرد پلیمر سوپرجاذب و سولفات پتاسیم تحت تأثیر سطوح مختلف کمآبیاری بر عملکرد کمی و کیفی کنجد آزمایشی بهصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه بیرجند در سال 1397 به اجرا درآمد. فاکتورهای آزمایش شامل سه سطح آبیاری (آبیاری کامل، آبیاری تا 50 درصد گلدهی و آبیاری تا 50 درصد ظهور کپسولها)، سه سطح کود پتاسیم (عدممصرف، مصرف بر اساس توصیه کودی و 5/1 برابر توصیه کودی) و دو سطح سوپرجاذب (صفر و 100 کیلوگرم در هکتار) بود. با قطع آبیاری عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک، شاخص برداشت، درصد روغن، عملکرد روغن و درصد پروتئین کاهش اما درصد پتاسیم برگ افزایش پیدا کرد. بیشترین عملکرد دانه در شرایط آبیاری معمول (2342 کیلوگرم در هکتار) و کمترین آن در شرایط قطع آبیاری در مرحله گلدهی (668 کیلوگرم در هکتار) بود. اثر متقابل آبیاری در سوپرجاذب بر عملکرد دانه، شاخص برداشت، درصد روغن و عملکرد روغن معنیدار شد. مصرف سوپرجاذب باعث کاهش اثرات منفی تنش و بهبود صفات شد، همچنین مصرف پتاسیم در خاک با افزایش تجمع پتاسیم در برگ همراه بود. کاربرد همزمان سوپر جاذب و سولفات پتاسیم اثر معنیداری بر رشد و عملکرد نداشت، اما استفاده از کود پتاسیم به دلیل تعدیل خسارات ناشی از تنش خشکی و سوپرجاذب به دلیل نقش آن در کاهش اثرات کمبود آب و بهبود تحمل تنش خشکی، جهت حفظ عملکرد توصیه میگردد.