ارزیابی عملکرد زیست محیطی چرخه عمر روسازی‌های آسفالتی گرم (مطالعه موردی مصارف انرژی و پتانسیل گرمایش جهانی)

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد راه و ترابری، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل

2 استادیار گروه راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل

doi
10.22075/jtie.2017.11514.1214
چکیده

راه‌ها و زیرساخت‌های حمل و نقلی از سرمایه‌های ملی هستند و نقش مهمی در توسعه رفاهی و اجتماعی یک کشور دارند. در طول فرایند ساخت، نگهداری و در مجموع چرخه عمر راه‌ها، حجم قابل ملاحظه‌ای از مصالح طبیعی به همراه مقادیر زیادی از سوخت‌های فسیلی و برق به عنوان منبع تولید انرژی مورد استفاده قرار می‌گیرند که دارای اثرهای مخربی بر محیط‏زیست می‌باشند. لذا، لازم است تا با استفاده از ابزارهای مدیریتی، استفاده از منابع طبیعی، مصارف انرژی و تأثیرات بر محیط طبیعی را به شیوه‌ی بهینه‌ای مدیریت نمود. در این راستا، در این مطالعه، ارزیابی چرخه عمر به عنوان ابزاری برای کمی کردن و سنجش مصارف انرژی و پتانسیل گرمایش جهانی در برخی مراحل چرخه عمر روسازی آسفالتی به کار گرفته شد. این ارزیابی در چهار بخش استخراج و تولید مواد اولیه‌ مورد استفاده در ساخت روسازی، تولید مخلوط آسفالت گرم، حمل مصالح و اجرای روسازی، به تفکیک برق و سوخت مصرفی و با درنظرگیری ترکیب برق ایران انجام گرفت. میزان مصرف انرژی و گازهای گلخانه‌ای تولیدی در هر یک از مراحل، بر اساس داده‌های جمع‌آوری شده و مطالعات گذشته، محاسبه شد. نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که از میان مراحل مورد بررسی، مرحله تولید مخلوط آسفالت گرم در کارخانه آسفالت، با سهم ۴۸٪، بیشترین نقش را در گرمایش جهانی دارد. همچنین، نتایج تحلیل حساسیت مسافت حمل نشان داد که تغییرات مسافت حمل مصالح می‌تواند نقش مؤثری در نتایج ارزیابی چرخه عمر داشته باشد.