تحلیل صدای عمومی سیاسی با تاکید بر نقش رسانه های اجتماعی: بررسی پویش #مادرم_ایرانی_است_من_کجایی_ام
نویسندگان
1 استاد مطالعات فرهنگی دانشگاه علامه طباطبائی
2 دانشیار جامعه شناسی دانشگاه علامه طباطبائی
3 دانشجوی دکتری جامعه شناسی سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی
doi
10.22059/jppolicy.2021.81992چکیده
در پژوهش حاضر برای رسیدن به نظریهی زمینهای فرایند شکلگیری صدای سیاسی، با فعالان پویش #مادرم_ایرانی_است_من_کجایی_ام مصاحبه کیفی صورت گرفت و پرانتشارترین پستهای توئیتری، تحلیل محتوای کیفی گردید. نتایج نشان داد که در این پویش، با تقدم سازماندهی بر اعتراض، تقسیمکار تدریجی میان مادران ایرانی فعال، مسئولان، سازمانهای مردمنهاد و خبرنگاران شکل گرفت و استراتژیهایی نظیر جلوگیری از سیاسی شدن، گسترش صدا در فضای مجازی پس از شکلگیری تفاهم بین بازیگران سیاستی و بهرهگیری از استدلالهای بینامتنی در پیش گرفته شد. رسانههای اجتماعی به بستری برای انتشار محتوا و روایتگری، آشنایی، سازماندهی و اطلاعرسانی بین فعالان، کنشگری هشتگی، به رسمیت شناختن متقابل صدا و تلاش برای رساندن صدا به مردم و مسئولان خارج از پویش تبدیل گشت. مهمترین زمینههای این صدا عبارتند از: ضعف اعتماد، رویکرد فرهنگی منفی به مهاجران، فضای سیاسی تقابلی، محیط بینالمللی (فضای ناامن خاورمیانه، حمایت بینالمللی) و رسانههای اجتماعی (عدم امکان کتمان صدا و تسهیل روابط افقی و عمودی).