شرایط قرار تأمین هزینهها در داوری تجاری بینالمللی
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق دانشکدۀ علوم اداری و اقتصادی، دانشگاه فردوسی مشهد
2 استادیار گروه حقوق دانشکدۀ علوم اداری و اقتصادی دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22059/jlq.2019.262214.1007074چکیده
امروزه امکان صدور قرار تأمین هزینهها برای جلوگیری از طرح دعوای واهی در اغلب مقررات ملی و سازمانهای داوری بینالمللی به رسمیت شناخته شده است. با این حال قانون داوری تجاری بینالمللی ایران به پیروی از قانون نمونۀ آنسیترال 1985 به قرار مزبور اشارهای نکرده و به طرح سؤالاتی در خصوص امکان و شرایط صدور این قرار در داوریهای مشمول این قانون منجر شده است. نوشتار حاضر با روش توصیفی-تحلیلی ضمن ارائۀ مفهوم روشنی از قرار مزبور به بررسی امکان و شرایط صدور آن مطابق قانون ایران میپردازد. نتایج نشان میدهد درحالیکه امکان صدور قرار تأمین هزینهها مطابق قانون داوری تجاری بینالمللی ایران وجود دارد، شرایط موجود برای صدور چنین قراری باید با توجه به حقوق عرفی بازرگانی مدنظر قرار گیرد. سایر ابهامات شکلی مرتبط با این قرار نیز با توجه به قواعد کلی حاکم بر دستورهای موقت در داوری تجاری بینالمللی پاسخ داده میشود.
