اثر محلولپاشی برگی سدیم نیتروپروساید روی برخی از ویژگیهای مرفولوژیکی، فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی گیاه همیشهبهار تحت رژیمهای مختلف آبیاری
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم و مهندسی باغبانی، مجتمع آموزش عالی نهاوند، دانشگاه بوعلیسینا، همدان، ایران
2 استاد، گروه زیستشناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه بوعلیسینا، همدان، ایران
doi
10.22084/ppt.2021.22615.2018چکیده
بهمنظور بررسی اثرات محلولپاشی برگی سدیمنیتروپروساید بهعنوان یک تولیدکننده نیتریک اکسید روی برخی از ویژگیهای مرفولوژیکی، فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی گیاه همیشهبهار (Calendula officinalis L.)، آزمایشی گلخانهای تحت سه رژیم آبیاری بهصورت فاکتوریل (دارای دو فاکتور) در قالب طرح کاملاً تصادفی و در سه تکرار انجام شد. فاکتور اول میزان آبیاری در سه سطح شامل 100، 65 و30 درصد ظرفیت زراعی و فاکتور دوم محلولپاشی برگی سدیمنیتروپروساید در غلظتهای صفر (شاهد)، 200 و 400 میکرومولار بودند. نتایج نشان داد که بیشترین وزن خشک ریشه و نسبت وزن خشک ریشه به بخش هوایی بهترتیب از تیمارهای شاهد و آبیاری در 30 درصد ظرفیت زراعی حاصل شد. غلظت کلروفیلهای a و کل در شرایط کمبود آب (30 درصد ظرفیت زراعی) کاهش یافت، درحالیکه درصد نشت الکترولیتها از برگ افزایش نشان داد. بیشترین میزان فنل از تیمار آبیاری در 65 درصد ظرفیت زراعی بهدست آمد. اثر محلولپاشی برگی سدیمنیتروپروساید بر صفات وزن خشک ریشه و میزان کلروفیلهای aو کل معنیدار بود و این تأثیر در غلظت 400 میکرومولار به حداکثر خود رسید. غلظتهای 200 و 400 میکرومولار سدیمنیتروپروساید بههمراه تیمار آبیاری در 65 درصد ظرفیت زراعی، فعالیت آنزیمهای سوپراکسید دیسموتاز و کاتالاز را افزایش دادند. در تمامی تیمارهای آبیاری، محلولپاشی با 200 میکرومولار سدیمنیتروپروساید موجب افزایش محتوای نسبی آب برگ گردید. غلظت 400 میکرومولار سدیمنیتروپروساید به همراه تیمار آبیاری در 30 درصد ظرفیت زراعی بیشترین درصد اسانس را نشان داد. بر اساس نتایج بهدستآمده، محلولپاشی برگی سدیمنیتروپروساید گیاه همیشهبهار را در شرایط کمبود آب محافظت کرد و باعث کاهش خسارت ناشی از آن گردید.