بررسی تأثیر سطوح مختلف هیومیک اسید و تراکم کاشت بر صفات کمی و عملکرد گیاه شنبلیله

نویسندگان

1 دانشیار، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران

3 دانشیار، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران.

doi
10.22084/ppt.2019.17049.1865
چکیده

به‌منظور بررسی اثر هیومیک اسید و تراکم کاشت بر صفات کمی و عملکرد گیاه شنبلیله، آزمایشی، به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‏های کامل تصادفی اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل سه سطح هیومیک اسید (صفر، پنج و 10 کیلوگرم در هکتار) و دو سطح تراکم کاشت (25 و 50 بوته در مترمربع) بودند. نتایج، نشان‌دهنده تأثیر معنی‏دار هیومیک اسید بر ارتفاع، تعداد شاخه جانبی، تعداد برگ و رنگیزه‏های کلروفیل بود، به‌طوری‌که بیش‌ترین تعداد برگ (77/44) در تیمار 10 کیلوگرم در هکتار هیومیک اسید و کم‌ترین تعداد برگ (55/32) از تیمار شاهد به‌دست آمد. نتایج نشان دادند، هیومیک اسید بر وزن­تر و خشک بوته، تعداد دانه در غلاف، عملکرد بیولوژیک، عملکرد دانه معنی‌دار شد. بیش‌ترین میزان وزن‌تر و خشک بوته از تیمار 10 کیلوگرم در هکتار هیومیک اسید و کم‌ترین میزان این صفات از شاهد به‌دست آمد. تراکم کاشت بر تعداد برگ در بوته و کلروفیل کل معنی‌داری شد، به‌طوری‌که تراکم کاشت 25 بوته در مترمربع سبب افزایش 22/10 درصدی کلروفیل کل نسبت به تراکم 50 بوته در مترمربع گردید، هم‌چنین برهم‌کنش هیومیک اسید و تراکم کاشت بر ارتفاع، تعداد شاخه جانبی، عملکرد بیولوژیک و وزن هزاردانه معنی‌دار گردید، به‌طوری‌که بیش‌ترین میزان عملکرد بیولوژیک از تیمار 10 کیلوگرم در هکتار هیومیک اسید و تراکم کاشت 50 بوته در مترمربع و کم‌ترین میزان این صفت از شاهد با تراکم کاشت 50 بوته به‌دست آمد. بر اساس نتایج این آزمایش، استفاده از هیومیک اسید (10 کیلوگرم در هکتار) و تراکم کاشت (25 بوته در مترمربع)، نقش مؤثری در افزایش صفات رشدی شنبلیله داشت.