مطالعه عددی و آزمایشگاهی تأثیر افزودن همزمان الیاف فولادی و پلیپروپیلن بر مقاومت بتن تراورس با رویکرد رسیدن به درصد بهینهی الیاف (مطالعه موردی کارخانه تولید بتن تراورس کرج)
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان.
2 دانشجوی دکتری سازه، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان
3 دانشیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان
doi
10.22075/jtie.2017.11638.1220چکیده
در چند دههی اخیر،سیستم حمل و نقل ریلی برای عبور و مرور انسانها به عنوان یکی از راحتترین و کمهزینهترین سیستمهای حمل و نقل رایج، گسترش یافته است. با توجه به اینکه یکی از مهمترین عناصر تشکیلدهندهی خطوط ریلی، تراورس بتنی میباشد، لذا، مسئلهی بهرهبرداری و تعمیر و نگهداری از این سیستم از اهمیت ویژهای برخوردار است. در این تحقیق، به کمک افزودن همزمان الیاف فولادی و پلیپروپیلن به بتن تراورس (تولید شده در کارخانهی تولید تراورس کرج)، مقاومت بتن بهبود بخشیده شده است. مجموعاً تعداد 120 عدد نمونهی استوانهای و منشوری جهت انجام تستهای مقاومت فشاری، کششی و خمشی در هشت طرح مختلف، که مجموع درصد الیاف بهکار رفته در هر طرح 1% بود، ساخته شد. با توجه به نتایج بهدست آمده، بهترین طرح برای مقاومت فشاری و کششی، طرح شمارهی 8 (1% الیاف فولادی، بدون الیاف پلیپروپیلن) و برای مقاومت خمشی، طرح شمارهی 6 (6/0 درصد الیاف فولادی و 4/0 درصد الیاف پلیپروپیلن) میباشد. همچنین، وجود الیاف در بتن تراورس میتواند تا حدود 40% از مقدار آرماتورهای پیشتنیده در آن کاسته و باعث جلوگیری از وقوع ترکهای عمیق در آن شود.