اثرات سطوح مختلف گوگرد و شوری آب آبیاری بر عملکرد و برخی خصوصیات رشدی سویا در شرایط گلخانه‌ای

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه اصلاح نباتات، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران

2 دانشیار، گروه اصلاح نباتات، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران

3 استادیار، گروه اصلاح نباتات، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران

4 استادیار، گروه اصلاح نباتات، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران

doi
10.22084/ppt.2021.17218.1870
چکیده

به‌منظور بررسی اثرات سطوح مختلف گوگرد و شوری آب آبیاری، آزمایشی به‌صورت فاکتوریل 3 × 3 × 4 بر پایه طرح بلوک‌های کامل تصادفی در سال زراعی 96-1395 با سه تکرار انجام شد. چهار ژنوتیپ سویا (هیل، دیر، ویلیامز و فورد) در سه سطح شوری آب آبیاری (شاهد، چهار و هشت دسی‌زیمنس بر متر) و سه سطح گوگرد (شاهد، پنج و 10 گرم گوگرد پودری در هر گلدان) موردبررسی قرار گرفتند. صفات ارتفاع شاخه اصلی و فرعی، تعداد غلاف شاخه اصلی و فرعی، وزن‌تر و خشک بخش هوایی، وزن صد دانه و عملکرد تک بوته ارزیابی شدند. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که اثر ژنوتیپ، گوگرد، شوری و گوگرد × شوری بر کل صفات، اثرات متقابل سه‌گانه در همه صفات به جزء ارتفاع شاخه اصلی، وزن خشک بخش هوایی و وزن صد دانه معنی‌دار بود. مقایسه میانگین نشان داد با افزایش شوری، میانگین صفت عملکرد تک بوته به‌طور معنی‌داری کاهش یافت. بیش‌ترین ارتفاع شاخه اصلی و فرعی، تعداد غلاف در شاخه اصلی و فرعی، وزن‌تر و خشک بخش هوایی، وزن صد دانه و عملکرد تک بوته در سطح شاهد شوری و سطح دوم گوگرد حاصل شد. بیش‌ترین همبستگی مشاهده شده بین عملکرد تک بوته با وزن خشک بخش هوایی در شرایط شاهد و شوری چهار بود. بر اساس نتایج مقایسه‌های میانگین، میزان کاهش صفات ارتفاع شاخه اصلی و فرعی، تعداد غلاف در شاخه اصلی و فرعی، وزن‌تر و خشک بخش هوایی، وزن صد دانه و عملکرد تک بوته در سطح پنج گرم گوگرد نسبت به 10 گرم کم‌تر بود.