بررسی توزیع فضایی زلزله بر منحنیهای شکنندگی اجزای پلهای بزرگراهی با نشیمن مورب در حوزه دور و نزدیک زلزله
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسی ارشد مهندسی زلزله، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین
2 استادیار، گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران
3 استادیار، گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران
doi
10.22075/jtie.2017.11222.1208چکیده
در این مطالعه، اثر عدم قطعیت زاویه برخورد زلزله به سازه در افزایش تقاضای مهندسی اجزای پلهای بزرگراهی مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور، تحلیلهای دینامیک غیرخطی با استفاده از 80 شتابنگاشت (40 شتابنگاشت حوزه نزدیک و 40 شتابنگاشت حوزه دور) در 12 جهت مختلف (از صفر تا 180 درجه) بر مدلهای عددی پلهای با نشیمن مورب (از صفر تا 60 درجه) انجام گرفت. اجزای منحنیهای شکنندگی بهدستآمد و پاسخ فوق با نتایج تحلیل با اعمال زلزله در راستاهای اصلی مقایسه گردید. میزان اختلاف تا 65% مشاهده شد. همچنین، با استفاده از دوران محورهای دریافت پاسخ، تقاضای ایجاد شده در راستاهای مختلف صفحه (از صفر تا 360 درجه) محاسبه شد تا اثر دوران محور دریافت پاسخ بر پاسخ پل بررسی گردد. نتایج نشان داد که بین شدتهای نظیر زلزله در احتمال خرابی 50% در ستون پل، در حالتی که زلزله در راستاهای مختلف به سازه اعمال شود و محور دریافت پاسخ برای ثبت بیشینه پاسخ دوران داده شود، با حالتی که راستای اعمال زلزله و ثبت تقاضا منطبق بر محورهای طولی و عرضی پل باشد، 39% اختلاف وجود دارد. همچنین، این اختلاف، با افزایش زاویه نشیمن مورب پل رابطه مستقیم دارد.