فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

نماد مفهومی بسیار گسترده است که تعاریف متعددی در کتب مختلف از آن ارائه شده است و در نگاه کلی عبارت از هر علامت، اشاره، کلمه، ترکیب و عبارتی است که بر معنی و مفهومی ورای آن­چه ظاهر آن می‌­نماید، دلالت دارد. در دسته‌­بندی نمادها یکی از اقسام نمادهایی که از آن نام برده شده، نمادهای ابداعی است که با عناوین دیگری چون: نمادهای تصادفی، اختصاصی، شخصی و خاص در کتب مختلف ذکر شده است؛ نمادهایی که ساختۀ ذهن خود شاعر است و تا قبل از او کسی آن مفهوم را در آن معنای نمادین به‌­کار نبرده است، از این­رو هر یک از شاعران نمادپرداز، در تصاویر نمادین خود نمادهای ابداعی دارند که پیش از آن­ها کسی آن را به کار نگرفته است. عطار هم از جمله شاعرانی است که در اشعار خود موفق به تدوین یک نظام منسجم نمادین شده؛ چرا که «منطق‌‏الطیر»، «مصیبت‏‌نامه» و «الهی‏‌نامه»، منظومه‌‏هایی رمزی و نمادین هستند و دیگر آثار وی هم عرفانی‏‌اند و آثار عرفانی پیوندی نزدیک با رمز و نماد دارند. او در نمادپردازی ابداعاتی دارد که در این پژوهش برآنیم تا با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی و با استفاده از منابع و اسناد مکتوب و الکترونیکی این نمادها را در الهی­نامۀ عطار استخراج کنیم و از این رهگذر هم شیوه‌­های نمادپردازی عطار را به­دست آوریم و هم فراگیرشدن یا نشدن این نمادها بعد از عطار بر ما مکشوف گردد. نتایج حاصل از تحقیق نشان می­دهد که عطار اغلب نمادهایش را در قالب اضافه‌­های تشبیهی به کار می­برد، همچنین براساس جست­وجوهای صورت گرفته، ظاهراً برخی از نمادهای ابداعی عطار را تا کنون کسی جز او به کار نبرده؛ اما برخی دیگر به صورت نمادهای فراگیری در شعر شاعران پس از عطار درآمده است. نمادهای ابداعی عطار در سه شکل: اضافه‌‌های تشبیهی، استعارات و حکایات تمثیلی بیان‏ شده که اغلب موارد استخراج شده، به صورت اضافه‌‌های تشبیهی است.