بررسی بنمایههای تصاویر شعری در دو رُمان «نخلهای بیسر» و «گلاب خانم» از قاسمعلی فراست
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشته زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه قم، قم، ایران
2 دانشیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه قم، قم، ایران
doi
10.22054/ltr.2024.74334.3726چکیده
در این مقاله با روش تحلیلی- توصیفی، تصاویر شعری دو رمان «نخلهای بیسر» و «گلابخانم» از قاسمعلی فراست استخراج شده است. پژوهش حاضر به دنبال پاسخ به این سؤال بود که آیا بررسی تصاویر خیالی در این دو رمان میتواند بنمایههای حاکم بر آنها و تفاوتشان را آشکار کند؟ نتیجۀ بررسیها مشخص کرد که فضای داستانی در هر دو رمان تحت تأثیر آرایههای ادبی است و بنمایههای مفهومی درد و رنج، تهاجم، مقاومت، اندوه و ایثار، تشبیهات نخلهای بیسر را در برگرفتهاند. در تشبیهات رمان گلابخانم، بنمایههای مفهومی توصیف زیبایی، حالات موسی و گلاب و عشق و حرارات بین آن دو، بیشترین بسامد را دارند. انسانپنداریهای متعدد در نخلهای بیسر، بر بنمایههای مکان، حوادث، اشیاء و اشخاص مجازی استوارند و بنمایههای تشخیص در رمان «گلابخانم» شامل اشیائی است که از مفاهیم غنایی سرشارند. نمادهای خورشید، ماه، آب و درخت، «نخلهای بیسر» را از عمق اندیشه برخوردار کرده و در «گلابخانم»، شخصیت زن به عنوان نمادی از ایثار در نظر گرفته شده است. لایت موتیف رمان اول، نخل به عنوان نماد ایستادگی و شهادت و در رمان دوم عشق و همآغوشی است. در «نخلهای بیسر»، فراست با کاربرد آرایۀ تشخیص، موتیف خرمشهر را برجسته نموده و بر حماسه و سرزندگی مبارزان در سالهای اول جنگ تأکید کرده است؛ حال آنکه در رمان «گلابخانم» که سالها بعد نگارش یافته، با عقبنشینی از انسانپنداری و با تکیه بر تشبیهات غنایی، بر زخمهای رزمندگان خسته از جنگ که گرفتار بیمهری جامعه شده بودند مرهم نهاده و آنان را به زندگی عادی و روزمره فراخوانده است.