ضرورت موافقت زوج برای خروج زوجه از کشور

نویسندگان

1 استادیار پژوهشکدۀ زنان دانشگاه الزهرا

2 استادیار گروه فقه و حقوق دانشگاه آزاد واحد اسلامشهر، تهران، ایران

doi
10.22059/jlq.2019.269889.1007135
چکیده

 براساس مبانی فقه امامیه، خروج زوجه از منزل منوط به اذن زوج است. در نظام حقوقی ایران، خروج از کشور برای زنان متأهل، منوط به موافقت کتبی شوهر و در موارد اضطراری، اجازۀ دادستان است. این قانون با چالش‌های متعددی مانند استقراء ناقص و وجود نقاط ضعف در شناخت دقیق ماهیت و مصادیق اضطرار و التزام دخالت دادستان در قرارداد خصوصی نکاح روبه‌روست. پژوهش حاضر با روش توصیفی – تحلیلی پیرامون مادۀ 19 و بند 3 مادۀ 18 قانون گذرنامه و اصلاحیۀ آن در مسائلی مانند اطلاق یا تقیید حق منع شوهر و طریقیت یا موضوعیت داشتن موافقت شوهر، تأمل کرده و به راهکارهایی جهت برون‌رفت از مشکلات حقوقی ناشی از آن دست یافته است که اسقاط حق منع شوهر و عدم لزوم صدور اجازۀ دادستان در برخی موارد، حکومت قاعدۀ لاضرر بر ادلۀ حق منع شوهر و عدول از عنوان اضطرار به‌عنوان عسر و حرج، از جملۀ آنهاست.