روابط بین برخی صفات ریختشناسی با وزن خشک دانه و بوته در ژنوتیپهای کینوا (Chenopodium quinoa Willd.)
نویسندگان
1 دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
2 دانشآموخته کارشناسیارشد، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی دانشگاه شاهد، تهران، ایران
doi
10.22084/ppt.2021.21704.1994چکیده
کینوا گیاهی است که عموماً به خاطر دانه خوراکی آن کشت میشود ولی بهعنوان علوفه نیز مورداستفاده قرار میگیرد. بهمنظور مطالعه ارتباط بین 21 صفت ریختشناسی در 70 ژنوتیپ کینوا، آزمایشی در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه شاهد اجرا شد. نتایج تجزیه واریانس چندگانه نشان از تفاوت معنیدار بین ژنوتیپهای موردمطالعه بود. میانگین مربعات برای صفات وزنتر ساقه، تعداد برگ۱ (54 روز بعد از کشت بذر)، وزن خشک برگ، وزن هزاردانه، تعداد برگ2 (زمان برداشت) و ارتفاع بوته۲ (زمان برداشت)، و محتوی کلروفیل برگ۱ (54 روز بعد از کشت بذر) معنیدار شد. نتایج مقایسه میانگین با آزمون دانکن نشان داد که ژنوتیپ G117 دارای بیشترین وزنتر ساقه (35/33 گرم)، تعداد برگ1 (16/74 عدد) و وزن خشک برگ (62/5 گرم) بود. بیشترین وزن هزاردانه در ژنوتیپ G83 با 70/2 گرم برآورد شد. بر اساس نتایج تجزیه علیت، بیشترین اثر مستقیم را وزن خشک خوشه بر وزن خشک برگ و وزن خشک دانه داشت. نتایج تجزیه علیت با استفاده از دادههای خام (با تکرار) و میانگین داده (میانگین تکرارها) متفاوت بود. در هر دو حالت فوق وزن خشک خوشه دارای بیشترین اثر مستقیم بر وزن خشک دانه و وزن خشک بوته داشت. با توجه به متوسط صفات مرتبط با عملکرد دانه و برگ، ژنوتیپ G117 بهعنوان ژنوتیپ برتر معرفی میگردد.