تحلیل عوامل شکلگیری استعارههای درباری در خمسۀ نظامی از منظر استعارۀ شناختی
نویسندگان
1 دانشآموختۀ دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران
doi
10.22054/ltr.2023.69714.3611چکیده
نظامی شاعری است که بنابر جهانبینی و تجربههای زیستۀ خود، در پرداخت مفاهیم از استعارههای درباری زیادی استفاده کرده است. او در قرن ششم بنابر موقعیت جغرافیایی گنجه و نبردهای پی در پی در آن و همچنین باور به ایدئولوژی سیاسی کلام اشعری و ارتباطاتی که با ساختارهای سیاسیو نهاد قدرت داشته است، به صورت خودآگاه وناخودآگاه، سرودههایش رنگو بوی سلطنتی و درباری بسیاری به خود گرفته است؛ به گونهای که او در پرداخت بسیاری از مسائل از گفتمان سلطنتی و درباری استفاده کرده است که این عامل به نوعی باعث انسجام متنی خمسه شده و ساختار و شاکلۀ خاصی به آن داده است؛ بهطوری که استعارههای درباری، به یکی از شاخصههای سبکی برجسته در سطح بلاغی خمسۀ نظامی تبدیل شدهاند و بررسی و تحلیل آنها میتواند دریچهای برای شناخت و درک نظام اندیشگانی نظامی تلقّی شود. با توجه به همین موضوع، این پژوهش تلاش دارد با مبنا قرار دادن نظریۀ استعارهی شناختی، عواملی که باعث میشود تا اندیشه و ذهن نظامی به سمت و سوی استعارههای درباری پیش برود، مورد تحلیل و بررسی قرار دهد. نتایج این تحقیق نشان میدهد عوامل جغرافیایی و محیطی، اعتقادی و دینی، تجربی و زیستی از جمله مهمترین عوامل شکلگیری استعارههای درباری در خمسۀ نظامی است و با تأثیرگذاری بر فرآیند استعارهسازی در ذهن و اندیشۀ نظامی، او را به سمت و سوی ایجاد کلاناستعارههایی همچون خدا شاه است وسلاح جاندار است، سوق داده است که موجبات شکلگیری شبکهای از خردهاستعارهها را در خمسه فراهم آورده است.