دولت توسعه‌گرا، سیاست صنعتی، توسعه‌فناورانه (ارزیابی علل عملکرد متفاوت صنعت خودروسازی ایران، چین و مکزیک)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری سیاستگذاری علم و فناوری سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران

2 دانشیارسیاستگذاری علم و فناوری سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران

3 دانشیار سیاستگذاری علم و فناوری سازمان پژوهشهای علمی و صنعتی ایران

4 دانشیار سیاستگذاری علم و فناوری سازمان پژوهشهای علمی و صنعتی ایران

doi
10.22059/jppolicy.2021.80483
چکیده

هدف این مقاله، ارزیابی عوامل اساسی موثر بر عدم توسعه فناوری صنعت خودروسازی در ایران از منظر رویکرد نظری نهادگرایی تکاملی است. روش تحقیق، عبارت است از مقایسه‌ تاریخی تطبیقی یا الگوی چهار مرحله‌ای بردی (توصیف، تفسیر، همجواری، مقایسه). جامعه‌ آماری، کشورهای تولید کننده‌ خودرو و نمونه‌ آماری شامل سه کشور ایران ، چین و مکزیک است. داده‌های بدست آمده و مقایسه‌ تطبیقی نشان می‌دهند که فرضیه‌های متعارف از جمله نفتی بودن اقتصاد (رانت نفت)، ورود بی‌مورد به صنعت به دلیل نبود مزیت نسبی از ابتدا، سیاست حمایتی تعرفه‌ای بالا و دولتی بودن مالکیت بنگاه‌ها، در توضیح علل اساسی عدم موفقیت فناورانه این صنعت در ایران رد می‌شوند و فرضیه نبود دولت توسعه خواه توانمند در تدوین و اجرای سیاست صنعتی شکل دهنده‌‌  نظام نوآوری در سطوح ملی و بخشی و ظرفیت جذب در سطح بنگاه تایید می‌شود.