فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

شبکه‌های میان خودرویی، یکی از فناوری‌های درحال رشد است که مدیریت ایمن و کارآمد ترافیک جاده را تضمین می‌کند. مدیریت تحرک چالش اصلی در شبکه‌های میان‌خودرویی است. بنابراین، پروتکل خوشه‌بندی تطبیقی و پایدار یک مساله حیاتی در فناوری شبکه‌های میان‌خودرویی است. شبکه‌های میان‌خودرویی مبتنی بر خوشه‌بندی روزبه‌روز توجه بیشتری را به خود جلب می‌کند. متغیرهای اصلی که در تشکیل پروتکل‌های خوشه‌بندی مورد استفاده قرار می‌گیرند، سرعت، فاصله و جهت حرکت می‌باشند. اگرچه در روش‌های مختلف، متغیرهای دیگری از قبیل میزان اطمینان، طول عمر، مقدار شباهت، کیفیت پیوند ارتباطی، نرخ نویز سیگنال و نرخ انتقال بسته در کنار سه مولفه اصلی بکار گرفته شده‌اند. در این مقاله قصد بر این است که با بکارگیری روش‌های مختلف و تکنیک‌های ارائه شده، مواردی از قبیل تعداد خوشه‌های ایجاد شده و تعداد تغییرات در سرخوشه‌ها بهبود داده شوند. هدف از بهبود این موارد، ایجاد انسجام و پایداری بیشتر در خوشه‌های ایجاد شده می‌باشد. در این الگوریتم با استفاده از شاخص‌دهی فضایی و بررسی موقعیت خطی که وسیله نقلیه از آن عبور می‌کند، تعداد خوشه‌های ایجاد شده را حداقل 5.7 درصد بهبود داده شد. همچنین این الگوریتم توانست بهبودی 3.2 درصدی در تعداد تغییرات سرخوشه‌ها حاصل کند.