مسئولیت ناشی از قصور و تقصیر بیمهگر در صدور بیمهنامه در قانون بیمه اجباری مصوب 1395
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری حقوق خصوصی، دانشگاه فردوسی مشهد
2 استادیار گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22099/jls.2023.43879.4726چکیده
بقای مسئولیت بیمهگر در فرض تخلف در صدور بیمهنامه یکی از احکام جدید در قانون بیمه اجباری مصوب 1395 است که علیرغم بیان یک قاعده عمومی، به نتیجهای خلاف قاعده نیز در برخی صور میتوان دست یافت. حمایت از زیاندیده و ایجاد رویه واحد قضایی ایجاب میکند تا قلمروی مسئولیت بیمهگر در فروض مختلف تخلف ارزیابی و مسئولیت وی تحلیل شود. این پژوهش با روش توصیفی – تحلیلی به دنبال پاسخگویی به این پرسش است که تقصیر بیمهگر در صدور اصل یا شرایط بیمهنامه تا چه اندازه مسئولیت مدنی و انتظامی وی را به دنبال دارد؟ نگارندگان پس از بررسی جهات قانونی و با در نظر گرفتن روح حاکم بر قانون بیمه اجباری به این نتیجه رسیدند که مبنای مسئولیت در فرض فقدان قرارداد بیمه مستلزم تبعیت از قواعد عمومی مسئولیت مدنی است. شناسایی مسئولیت قراردادی بیمهگر متخلف در فرض بطلان عقد بیمه نیز بر مبنای نهاد عدم قابلیت استناد بطلان که به حکم قانون مقرر شده، مناسبتر است و حمایت بهتری از بیمهگذاری که به ظاهر عقد بیمه اعتماد کرده را به دنبال دارد. تخلف بیمهگر از درج امتیازهای خاص قانونی بیمهگذار یا زیاندیده نیز باعث میشود تا توافق در این راه باطل و مطابق اراده قانونگذار، چنین امتیازهایی بر عقد طرفین تحمیل شود.
