مقایسه عملکرد غیرخطی پل های با سیستم سازه ای پایه تک دیواری و پایه چند دیواری با در نظر گرفتن اندرکنش خاک و سازه

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری سازه، دانشکده فنی و مهندسی ، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

2 استادیار گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

3 دانشیارگروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

doi
10.22075/jtie.1604-1100 (R1)
چکیده

امروزه استفاده از پل­های با سیستم سازه­ای پایه‏دیواری در بزرگراه­های شهری و آزادراه­ها بسیار متداول گشته است. دلیل جذابیت این سیستم، محدودیت فضا، خصوصاً در ساخت‌وساز شهری، و جنبه­های معماری منظر است. از نظر سازه­ای، پایه این پل­ها در انواع تک­دیوار و چند­دیوار طراحی می­شود. در این مطالعه، رفتار غیرخطی این پل‌ها با استفاده از روش پایه به پایه و تحلیل استاتیک غیرخطی با استفاده از نرم­افزار SAP2000 مورد مقایسه قرار گرفت و حاصل‌ضرب ضریب اضافه مقاومت و ضریب شکل­پذیری به‌عنوان شاخص عملکرد غیرخطی در نظر گرفته شد. برای این منظور، با یک طول دیوار مورد نیاز برای طرح لرزه‌ای، چهار حالت تحلیل برای یک پایه (پایه با چهار، سه، دو و یک دیوار) در نظر گرفته شده است. در تمام تحلیل­ها، اثر شالوده و اندرکنش خاک بستر و شالوده لحاظ گردیده است. نتایج تحقیق بیانگر آن است که با کاهش تعداد دیوارها در پایه از چهار دیوار به یک دیوار، در عین ثابت ماندن مقاومت، از حاصل­ضرب ضرایب اضافه مقاومت و شکل­پذیری پایه حدود 33% کاسته می­شود. از این رو، به نظر می­رسد که می­بایست از به‏کار بردن المان پایه تک‏دیوار که مرسوم گشته‍است، خودداری شده و از پل‌های با پایه چنددیواری بجای تک‏دیواری استفاده شود.