اثر اکسین و بستر کشت در تولید سوخک گل سوسن (Lilium spp.) به روش فلس‌برداری

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

2 استادیار، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

doi
10.22084/ppt.2020.21413.1988
چکیده

گل سوسن (Lilium spp.) ازجمله مهم‌ترین و محبوب‌ترین گیاهان زینتی سوخواره شاخه بریدنی در ایران و جهان محسوب می‌شود. وابستگی کشور به واردات سوخ و پیرو آن قیمت بالا و عدم‌دسترسی آسان به سوخ‌های با کیفیت از مشکلات اصلی تولیدکنندگان گل شاخه بریدنی سوسن در داخل کشور محسوب می‌شوند. بدین‌منظور پژوهش حاضر با هدف بهینه‌سازی تولید سوخک به‌عنوان مرحله اول تولید سوخ طراحی و اجرا گردید. در این آزمایش اثر تیمارهای تنظیم‌کننده رشد اکسین به‌مدت یک ساعت در پنج سطح شاهد (آب‌مقطر)، 250 و 500 میلی‌گرم بر لیتر ایندول بوتریک اسید، 250 و 500 میلی‌گرم بر لیتر نفتالین استیک اسید و هم‌چنین اثر سه بستر کشت مختلف کوکوپیت، کوکوپیت + پرلیت (1:1) و پیت ماس سیاه موردبررسی قرار گرفت. آزمایش به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار و هشت فلس در هر تکرار انجام شد و صفات تعداد سوخک، وزن سوخک، قطر سوخک، وزن ریشه، تعداد ریشه، تعداد ریز فلس و درصد تولید سوخک در پایان آزمایش اندازه‌­گیری شدند. نتایج پژوهش حاضر نشان داد؛ بیش‌ترین تعداد سوخک (07/2) در تیمار ایندول بوتریک اسید500 میلی‌گرم بر لیتر (بدون تفاوت معنی­دار با تیمار 250 میلی­گرم بر لیتر نفتالین استیک اسید)، بیش‌ترین وزن سوخک (81/0 گرم) و قطر سوخک (32/1 سانتی‌متر) در تیمار شاهد، بیش‌ترین تعداد ریشه (37/4) و وزن ریشه (60/0 گرم) در تیمار ایندول بوتریک اسید 250 میلی­گرم بر لیتر و بیش‌ترین درصد تولید سوخک (55/75 درصد) در تیمار ایندول بوتریک اسید 250 میلی­گرم بر لیتر (بدون تفاوت معنی­دار با تیمار شاهد) به­دست آمد.