افزایش عمر گلجایی گل شاخه بریده آنتوریوم با استفاده از کیتوزان

نویسندگان

1 استادیار، گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی و محیط زیست، دانشگاه اراک، اراک، ایران

2 استادیار، گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی و محیط زیست، دانشگاه اراک، اراک، ایران

3 محقق، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان مرکزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اراک، ایران

4 دانش‌آموخته کارشناسی‌ارشد، گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی و محیط زیست، دانشگاه اراک، اراک، ایران

doi
10.22084/ppt.2018.12779.1696
چکیده

این تحقیق در قالب دو آزمایش و به‌صورت طرح کاملاً تصادفی انجام گرفت. در آزمایش اول اثر چهار سطح کیتوزان (صفر درصد به‌علاوه ساکارز 2 درصد، 05/0 درصد به‌علاوه ساکارز 2 درصد، 1/0 درصد به‌علاوه ساکارز 2 درصد و 2/0 درصد به‌علاوه ساکارز 2 درصد)، 2 درصد اسید استیک به‌علاوه ساکارز 2 درصد و آب مقطر به‌عنوان شاهد به‌صورت محلول نگهدارنده بر برخی صفات کیفی و فیزیولوژیکی گل شاخه بریده آنتوریوم مورد بررسی قرار گرفت. در آزمایش دوم اثر سه سطح کیتوزان (05/0درصد به‌علاوه ساکارز 2 درصد، 1/0 درصد به‌علاوه ساکارز 2 درصد و 2/0 درصد به‌علاوه ساکارز 2 درصد)، 2 درصد اسید استیک به‌علاوه ساکارز 2 درصد و آب مقطر به‌عنوان شاهد به‌صورت محلول‌پاشی مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که بیش‌ترین عمر گلجایی در هر دو روش با کاربرد کیتوزان 2/0 درصد به‌علاوه ساکارز 2 درصد مشاهده شد. تیمار 2/0 درصد کیتوزان به‌علاوه ساکارز 2 درصد به‌صورت محلول نگهدارنده سبب افزایش 5/2 برابری عمر گلجایی (50 روز) نسبت به شاهد گردید. در روش محلول‌پاشی نیز عمر گلجایی دو برابر (35 روز) بیش‌تر از شاهد بود. بیش‌ترین و کم‌ترین نشت یونی در روش محلول‌پاشی، به‌ترتیب در تیمارهای اسید استیک به‌علاوه 2 درصد ساکارز و کیتوزان 2/0 درصد به‌علاوه 2 درصد ساکارز حاصل شد و در کاربرد به‌صورت محلول نگهدارند، به‌ترتیب در تیمارهای ساکارز 2 درصد و کیتوزان 1/0 و 2/0 درصد به‌علاوه ساکارز 2 درصد مشاهده گردید. به‌طورکلی کاربرد کیتوزان جهت افزایش عمر گلجایی گل شاخه بریده آنتوریوم با توجه به سازگار بودن آن با محیط‌زیست، پیشنهاد می­گردد.