ماهیت حقوقی «وعدۀ اجرا»ی تعهدات طبیعی

نویسندگان

1 استادیار گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی

doi
10.22059/jlq.2018.238312.1006920
چکیده

«وعدۀ اجرا»ی تعهد، عقد عهدی است که تابع آثار و احکام عمومی قراردادهاست. مسئله این است که آیا «وعدۀ ایفای» تعهدات طبیعی نیز می‌تواند تنها با ارادۀ مدیون، این تعهد فاقد ضمانت اجرا را وارد جهان حقوق کند؟ یا، تحقق این امر، نیاز به رضایت طلبکار دارد؟ پراکندگی نظرها میان دکترین حقوقی و رویۀ قضایی، در این زمینه، درخور ملاحظه است. گاه نتیجۀ «وعدۀ اجرا» را تکوین تعهد جدید حقوقی با موضوع ادای دین اخلاقی می‌دانند و گاه تنها یک «اقرار» ساده به‌منظور تأیید و شناسایی یک تعهد اخلاقی. شماری هم مولود جدید را نتیجۀ «تبدیل» تعهد طبیعی به یک تعهد حقوقی الزام‌آور می‌انگارند.