مروری بر روشهای کاهش سربار نقطهوارسی
نویسندگان
1 گروه مهندسی برق و کامپیوتر، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 گروه علوم و فناوری داده، دانشکده مهندسی سامانه های هوشمند، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 گروه مهندسی برق و کامپیوتر، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
4 گروه مهندسی برق و کامپیوتر، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
5 گروه مهندسی برق و کامپیوتر، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
6 گروه مهندسی برق و کامپیوتر، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
7 گروه مهندسی برق و کامپیوتر، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
10.22052/scj.2024.254835.1240چکیده
امروزه تحملپذیری اشکال در سیستمهای مختلف امری ضروری است. استفاده از روشهای ایجاد نقطهوارسی و نقاط امن برای بازگشت به هنگام خرابی باعث افزایش قابلیت اطمینان سیستمها میشود. چالش اصلی در استفاده از روشهای نقطهوارسی سربار آنها است. این سربار بر اثر اجرای فرآیند ایجاد نقطهوارسی است و باعث کاهش عملکرد کلی سیستمها میشود. روشهای بسیاری تاکنون به حل این مشکل پرداختهاند. این روشها تلاش میکنند تا سربار ناشی از نقطهوارسی کاهش یابد و در نتیجه سیستم به حداکثر کارایی برسد. در این مقاله به مطالعه و مرور روشهای گوناگون پیرامون کاهش سربار نقطهوارسی پرداخته شده است. این روشها در گروههای مختلفی دستهبندی شدهاند. دستهبندیها بر اساس نوع پیادهسازی نقطهوارسی و سطوح مختلف سیستمها مشخص گردیدهاند. این دستهبندیها شامل: نقطههای وارسی هماهنگ شده، نقطهوارسی در سطح سیستم، نقطهوارسی در سطح برنامه و نقطهوارسی در سیستمهای محاسباتی توزیع شده است. در پایان با نمایش کلی دستهبندیهای گفته شده در یک جدول جامع برای هر دستهبندی نتیجهگیری میشود.
