ترجمههای پیشنویس: خوانش تکوینی «ترانه سید نعمتاله کوهستان» ترجمۀ رالف والدو امرسون
نویسندگان
1 دکترای مطالعات ادبی، دانشگاه تگزاس در دالاس، تگزاس، آمریکا؛
doi
10.22054/ltr.2024.82110.3929چکیده
این مقاله به بررسی ترجمۀ رالف والدو امرسون از «ترانه سید نعمتاله کوهستان» اثر شاه نعمتالله ولی میپردازد و از طریق خوانش تکوینی پیشمتنها نشان میدهد که چگونه این ترجمه، با وجود تظاهر به وفاداری، تحت تأثیر آگاهی پیشینی امرسون از فرهنگ مبدأ قرار گرفته است. همچنین مقاله نشان میدهد که چگونه ترجمه، بستری برای امرسون فراهم میآورد تا دغدغههای شخصیاش را در پوششِ یک مترجم و بهصورت غیرمستقیم بیان کند. به عبارت دیگر، امرسون از طریق دستکاری آگاهانه یا ناآگاهانه متن اصلی و معرفی ترجمه بهعنوان نماد فرهنگ بیگانه، موضع ایدئولوژیک خود را تثبیت و طبیعیسازی میکند. علاوه بر این، مقاله سعی دارد نشان دهد که ترجمه چگونه امرسون را به همبستگی با سخنگو میرساند، به نوعی از هویت خود فاصله میگیرد و به طور موقتی لحظهای از حالوهوای خلسهآمیز درویشی را تجربه مینماید. برای تحلیل این فرایندها، مقاله از «الگوی هرمنوتیکی ترجمه» لارنس ونوتی و مفهوم «رهاسازی هویت» در اندیشۀ برانکا آرسیک بهره میگیرد.