فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

تغییر ناگهانی و غیر یکنواخت سختی قائم خط ریلی در ناحیه انتقال پل‌ها خطوط راه آهن، موجب افزایش بارهای دینامیکی، تغییر شکل‌های نامتقارن، آسیب دیدن اجزاء خط و در نتیجه افزایش هزینه‌های نگهداری می‌گردد. یکی از روش‌های مورد استفاده جهت رفع مشکلات مذکور، ساخت دال دسترسی در اطراف سازه پل است لذا در تحقیق حاضر بهینه سازی پارامتر‌های هندسی دال دسترسی بتنی در ناحیه انتقال پل های دهانه کوتاه بر اساس معیارهای تغییرمکان قائم ریل، تغییرمکان قائم وسط لایه بالاست و توزیع تنش نرمال در لایه بالاست بررسی شده است. مدل اجزاء محدود از خط ریلی بالاستی در محل پل‌های دهانه کوتاه بتنی با در نظر گرفتن اجزای روسازی بالاستی و زیرسازی ایجاد و اعتبارسنجی شده است. نتایج نشان می دهد که ابعاد بهینه و مناسب دال دسترسی بتنی در ناحیه انتقال برای پل‌ها با دهانه کوتاه و از نوع پورتال فریم از نظر ضخامت، طول و شیب به ترتیبcm 50، m 6 و شیب % 5 هستند. همچنین تغییرمکان قائم ریل و تغییرمکان قائم وسط لایه بالاست خط ریلی با وجود دال دسترسی مناسب در اطراف سازه پل‌های دهانه کوتاه و با فرض عدم وجود حالت تراورس‌های آویزان، به ترتیب تقریباً به میزان 24 و 18 درصد کاهش یافته است در مقابل توزیع تنش نرمال در وسط لایه بالاست حدوداً 40 درصد غیر یکنواخت تر شده ولی در حد مجاز برای لایه بالاست است.