بررسی تأثیرسیاست تقویت حقوق مالکیت فکری بر چرخش نخبگان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت تکنوژی دانشگاه علامه طباطبائی
2 دانشیار مدیریت صنعتی دانشگاه علامه طباطبائی
3 استادیار مدیریت صنعتی دانشگاه علامه طباطبائی
4 دانشیار مدیریت صنعتی دانشگاه علامه طباطبائی
doi
10.22059/jppolicy.2020.77617چکیده
چرخش نخبگان به معنی مهاجرت دوسویه و جریان نخبگان در میان کشورها، از ابعاد جهانیسازی است که برای آن مزایای زیادی برشمردهاند. از سویی دیگر مهاجرت غیرمتوازن نخبگان از کشورها باعث کاهش شدید نیروی انسانی به عنوان عامل اصلی توسعه در کشور فرستنده میشود. این پژوهش به تعیین سطح مؤثر حقوق مالکیت فکری بر افزایش شاخص چرخش نخبگان با استفاده از تحلیل همبستگی و روش توکی میپردازد. دادههای این پژوهش از وضعیت مهاجرتی مخترعین 98 کشور در سال 2012 با توجه به محل اقامتشان بدست آمده است. یافتههای پژوهش مشخص نمود: اولاً گرچه رابطه معکوس معناداری بین سطح حقوق مالکیت فکری با چرخش نخبگان وجود دارد ولی ضریب همبستگی آنها کم است،ثانیاً فقط در صورت افزایش شاخص حقوق مالکیت فکری به سطحی بیش از مقدار هفت از ده، اثر معناداری در شاخص چرخش نخبگان ایجاد میشود. در ادامه مقایسه سطح حقوق مالکیت فکری ایران در سال 2019 (4/4) با نتایج بدستآمده نشان داد که ارتقای سطح چرخش نخبگان با استفاده از سیاست تقویت حقوق مالکیت فکری نیازمندآموزش، قانونگذاری، تنظیم مقررات و صرف هزینه کلان است.