بررسی تأثیرسیاست تقویت حقوق مالکیت فکری بر چرخش نخبگان

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت تکنوژی دانشگاه علامه طباطبائی

2 دانشیار مدیریت صنعتی دانشگاه علامه طباطبائی

3 استادیار مدیریت صنعتی دانشگاه علامه طباطبائی

4 دانشیار مدیریت صنعتی دانشگاه علامه طباطبائی

doi
10.22059/jppolicy.2020.77617
چکیده

چرخش نخبگان به معنی مهاجرت دوسویه و جریان نخبگان در میان کشورها، از ابعاد جهانی‌سازی است که برای آن مزایای زیادی برشمرده­اند. از سویی دیگر  مهاجرت غیرمتوازن نخبگان از کشورها باعث کاهش شدید نیروی انسانی به عنوان عامل اصلی توسعه در کشور فرستنده می­شود. این پژوهش به تعیین سطح مؤثر حقوق مالکیت فکری بر افزایش شاخص چرخش نخبگان با استفاده از تحلیل همبستگی و روش توکی می­پردازد. داده­‌های این پژوهش از وضعیت مهاجرتی مخترعین  98 کشور در سال 2012 با توجه به محل اقامت­شان بدست آمده است. یافته­‌های پژوهش مشخص نمود: اولاً گرچه رابطه معکوس معناداری بین سطح حقوق مالکیت فکری با چرخش نخبگان وجود دارد ولی ضریب همبستگی آن­ها کم است،ثانیاً فقط در صورت افزایش شاخص حقوق مالکیت فکری به سطحی  بیش از مقدار هفت از ده،  اثر معناداری در شاخص چرخش نخبگان ایجاد می­شود. در ادامه مقایسه سطح حقوق مالکیت فکری ایران در سال 2019 (4/4) با نتایج بدست­‌آمده نشان داد که ارتقای سطح چرخش نخبگان با استفاده از سیاست تقویت حقوق مالکیت فکری نیازمندآموزش، قانونگذاری،  تنظیم مقررات و صرف هزینه کلان است.