تحلیل گفتمان سیاستگذاری آموزشی در نظام آموزش عالی ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی دانشگاه کردستان
2 دانشیار مدیریت آموزشی دانشگاه کردستان
doi
10.22059/jppolicy.2020.77619چکیده
پژوهش حاضر با هدف واکاوی نظم گفتمانیِ حاکم بر نظام آموزش عالی جمهوری اسلامی ایران و چگونگی مفصلبندی سیاستهای آموزشی در گفتمان مذکور انجام گرفت. گفتمان آموزش عالی در جمهوری اسلامی ایران، خاصه پس از انقلاب فرهنگی، اولین نشانههای ظهورش را نمایان کرد. سیاستهای آموزشی در درون این گفتمان به سه دوره زمانی 1357 تا 1360، 1360 تا 1368 و 1368 تا به امروز تقسیمبندی میشود که در هر دوره گفتمان آموزش عالی به مدد سیاستهای آموزشی مذکور سعی در تثبیت معنای خویش داشته است. مفصلبندی گفتمان مذکور در بستری تاریخی که همان چالشهای سیاستگذاری فرهنگی-آموزشی هستند مورد تحلیل و واکاوی قرار گرفت. یافتههای پژوهش نشان میدهد که گفتمان آموزش عالی در جمهوری اسلامی ایران حول دال مرکزی «فرهنگ اسلامی» مفصلبندی شده است و دالهایی همچون «نفی سکولاریسم»، «تحول آموزش»، «مقابله با تهاجم فرهنگی»، «گزینش کارگزاران آموزش»، «خصوصیسازی آموزش» و «اسلامیشدن دانشگاه» حول این دال مرکزی مفصلبندی شدهاند. هرکدام از این دالها به میانجی تصویب و ابلاغ قوانین و اسناد بالادستیای ظهور پیداکردهاند که مستلزم اتخاذ سیاستهای آموزشی ویژهای بوده است. سیاستهای آموزشی در این سیر تاریخی، ابعادی ایدئولوژیک، ارزشی و همچنین اجرایی به خود گرفتهاند.