تحلیل لایهلایه علّی و امکان آیندهپژوهی در حوزة امر سیاسی: کاربست پساساختارگرایی در فهم آینده
نویسندگان
1 دانشیار علوم سیاسی دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه تهران
doi
10.22059/jppolicy.2020.77610چکیده
مسأله اصلی در روششناسی این است که باید از چه روشی برای به دست آوردن معتبرترین معرفت/شناخت استفاده کنیم. از این منظر، هر یک از روششناسیهای موجود رفتارگرایی و پوزیتیسم گرفته تا پسارفتارگرایی و پساساختارگرایی، تلاش دارند از چشمانداز خاص خود، نحوة دستیابی به شناخت معتبرِ را توضیح دهند. اما آیندهپژوهی در معنای علمی خود، تلاش میکند با استفاده از سایر روشهای مرسوم در علوم انسانی و اجتماعی فهمی از آینده و سناریوهای مختلف مبتنی بر آن را ارائه کند. تحلیل لایهلایه علّی، از جمله روشهای آیندهپژوهی است که ضمن تلفیق سطوح مختلف تحلیل در چهار لایه متفاوت، از منظری پساساختارگرایانه به علّتیابی مسائل و روندها و شکلگیری سناریوهای مختلف آینده نگاه میکند. این روش با تحلیل وجوه مختلف پدیده مورد سوال در چهار لایه لیتانی، نظام اجتماعی و ساختارها، گفتمان/جهانبینی و اسطوره/استعاره به بررسی افقی و عمودی موضوع پژوهش میپردازد، از ساختارگرایی فراتر میرود و امکان شکلگیری آیندههای متفاوت را ارزیابی میکند. این مقاله در پی توضیح روش تحلیل لایهلایه علّی، نحوه کاربست آن درسیاست و تلاش برای فهم وجوه پساساختارگرایانه آن است.