نقد ادلۀ عقلی و نقلی انکار برزخ از دیدگاه قرآنیان شبه قارۀ هند (با محوریت آراء جیراج پوری)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تفسیر تطبیقی دانشگاه قم
2 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه قم
3 استاد گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه قم
4 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه تهران
doi
10.22059/jqst.2022.329259.669802چکیده
اعتقاد به وجود عالم برزخ یکی از اصول پذیرفته شدۀ بیشتر مسلمانان است. برخی از آیات قرآن مانند؛ آیۀ 11 سورۀ غافر و آیۀ 154 سورۀ بقره به آن پرداخته اند، همچنین ائمۀهدی (ع) نیر در احادیث خویش به این امر مهم اشاره کرده اند، با این وجود، برخی از فرق مسلمانان در این امر شبهه ایجاد کرده اند. قرآن بسندگان شبه قاره، یکی از فرقی است که جود برزخ را انکار کرده است. قرآنیان شبه قاره با ادلۀ عقلی «1. نامشخص بودن ماهیت نفس انسان؛ 2. عدم آثار عذاب در جسد در داخل قبور» و نقلی «آیات؛ 11 و 46 سورۀ غافر و آیۀ 154 سورۀ بقره»، با روش تفسیری نامتداول از جمله؛ رأی گرایی، تأویل و علمگرایی، به اثبات عدم وجود برزخ پرداخته اند. از اینرو، تحقیق پیش رو بر آن شده، آراء قرآنیان شبه قاره را با روش توصیفی- انتقادی، حتی الامکان مورد ارزیابی قرار دهد.