واکاوی در سرچشمه های علل مهمل بودن برخی رجال شیعی
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم و قرآن حدیث دانشگاه رازی
2 دانشیار گروه تاریخ دانشگاه رازی
3 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم و قرآن حدیث دانشگاه رازی
doi
10.22059/jqst.2022.332025.669842چکیده
رجال شناسان اهل سنت، گاهی راویانی را به عنوان شیعی معرفی میکنند که رجال شناسان شیعه آنان را نمی شناسند یا مورد توجه جدی قرار نداده اند. به عبارت دیگر، آنان از نظر رجالی در منابع شیعی مهمل و مجهول هستند. منابع اهل سنت برخی از این افراد را از داعیان تشیع دانسته اند که در حوادث تاریخی نقش مهمی داشته اند. این راویان شیعی در منابع حدیثی عامه و منابع حدیثی شیعۀ امامیه یا زیدیه، دربارۀ فضائل علی(ع) و سایر ائمه و گاه مسائل فقهی روایت دارند. این جستار پس از بررسی این افراد در منابع رجالی و حدیثی، ویژگی های شخصیتی و عقیدتی مشترک آنها را مشخص کرده است که شامل اعتقاد به تشیع عام کوفی، وابستگی به غلو و تشیع سیاسی و ارتباط با تشیع کیسانی است. احتمال دارد نداشتن کتاب مستقل حدیثی، نقل نکردن از ائمۀ امامیه و تمایلات زیدی این رجال، سبب عدم توجه منابع رجالی شیعۀ امامی به این افراد شده است.