اثر اسید سالیسیلیک بر رشد و گل‌دهی گیاه همیشه‌بهار (Calendula officinalis) تحت تنش دمای بالا

نویسندگان

1 استادیار، گروه باغبانی و فضای سبز، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

2 استادیار گروه گیاهان زینتی، پژوهشکده علوم گیاهی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

3 دانشجوی دکتری، گروه باغبانی و فضای سبز، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

4 استاد، گروه باغبانی و فضای سبز، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

5 استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.

doi
10.22084/ppt.2019.13069.1714
چکیده

باتوجه به افزایش دمای کره زمین، ارائه راه‌کارهایی جهت بهبود تحمل گیاهان به تنش گرما ضروری به نظر می‌رسد. به‌منظور بررسی اثر اسید سالیسیلیک (SA) بر صفات رویشی و زینتی گیاه همیشه‌‌بهار (Calendula officinalis) تحت تنش دمای بالا، آزمایشی به‌صورت فاکتوریل و در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با 4 تکرار تحت شرایط گلخانه‌ای در سال 1394 انجام گردید. تیمارهای آزمایشی شامل رقم به‌عنوان فاکتور اول در دو سطح (Candyman و Zen) و کاربرد غلظت‌های مختلف اسید سالیسیلیک به‌عنوان فاکتور دوم در چهار سطح (25/0، 5/0، یک میلی‌مولار و شاهد) بودند. نتایج نشان داد که در شرایط تنش دمای بالا، محلول‌پاشی برگی SA موجب بهبود صفات مورفولوژیکی اندازه‌گیری شده، به استثنای ارتفاع و تعداد برگ تا اولین گل، تعداد روز تا گل‌دهی و وزن خشک گل گیاه همیشه بهار گردید. براساس نتایج، بیشترین میانگین اکثر صفات، در سطح اسید سالیسیلیک 25/0 میلی‌مولار حاصل شد، به‌طوری‌که این غلظت باعث بهبود میزان سطح برگ (21%)، وزن تر و خشک اندام هوایی (به‌ترتیب 15 و 16 درصد)، تعداد گل (42 درصد)، ماندگاری گل (19 درصد) و وزن‌تر گل (43 درصد) نسبت به شاهد گردید. تفاوت معنی‌داری بین اثر متقابل رقم و تیمار اسید سالیسیلیک روی ویژگی‌های اندازه‌گیری شده وجود نداشت.