شرح اصطلاح «شاهرخ» زدن در بیتی از حافظ
نویسندگان
1 استاد، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران
doi
10.22054/ltr.2021.61469.3396چکیده
حافظ یکی از مشهورترین شاعران سبک عراقی است که از اصطلاحات علوم مختلف و بازیهای مرسوم زمان خود مانند نرد و شطرنج و... در اشعارش اندک، اما دقیق و با رعایت تمام جوانب استفاده کرده است. بهره بردن او از این اصطلاحات هیچگاه تصنعی و غیرمنتظره نمینماید و چهرۀ لطیف و دلنشین غزل او را زمخت و مخاطبگریز نمیکند. او در برخی از ابیاتش از اصطلاحات شطرنج، مانند «شهانگیز»، «شاهرخ زدن» و... استفاده کرده است که فهم دقیق آنها برای درک ظرافت این ابیات، الزامی است. در برخی موارد شارحان دیوان حافظ به درستی از عهدۀ شرح اصطلاح و به تبع از شرح بیت برنیامدهاند. در این مقاله به روش تحلیلی- توصیفی به شرح اصطلاح «شاهرخ زدن» در بیتی از حافظ پرداخته شده است. این اصلاح به معنی «جابهجایی شاه با رخ» یا «به قلعه رفتن شاه» است که باعث دور کردن خطر از شاه میشود و در هر بازی فقط طبق شرایطی یک بار امکانپذیر است و در صورت استفاده نکردن فرصت برای همیشه از دست میرود، اما در تمام شرحها این اصلاح را با تکیه بر فرهنگهای لغت و... اشتباه معنی کردهاند.