واکاوی نسبت حقیقت و معنا در قرآن در نظر علامه طباطبایی (ره)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تفسیر تطبیقی دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم،
2 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم؛
doi
10.22059/jqst.2021.321953.669735چکیده
تنزیل قرآن از منبع حقیقتی است که مصحف شریف و ظاهر قرآن صورت نازلۀ آن بوده و در تناظر با عالم تکوین است. از طرفی قواعد زبانشناسی و وجودشناسی خاص قرآن؛ بین الفاظ، معانی و حقایق آن ارتباط برقرار نموده و تناسب هستی و قرآن را با یکدیگر نمایش میدهد. وصول به این تناسب، چیستی تأویل را روشن، مانع از ورود اغیار به تعریف تأویل شده و استفاده از قرآن را روشمند و تفسیر به رأی را طرد میکند. در این مقاله که به روش توصیفی تحلیلی مدون شده، به دنبال دستیابی به نسبت الفاظ، معانی و حقیقت قرآن در نظر علامه طباطبایی برآمده؛ که حجیت ظواهر، اهمیت حقایق قرآنی و ارتباط وجودی ظاهر و باطن، نتایج حاصله از این بحث میباشد.