فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این پژوهش جهت بررسی اثر کاربرد دو علف‌کش شیمیایی و عصاره آبی بقایای گیاهی آفتابگردان بر رشد گیاهچه و برخی از ویژگی‌های فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی علف‌های هرز جودره و یولاف‌وحشی در دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد واحد شوشتر در سال 94-1393 و به‌صورت طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل محلول‌پاشی عصاره اندام هوایی گیاه آفتابگردان با غلظت‌های 25، 50، 75 و 100 درصد سولفوسولفورون به میزان 7/27 گرم در هکتار، سولفوسولفورون 75 درصد + مت‌سولفورون- متیل 5 درصد (40 گرم در هکتار) و پاشش با آب (شاهد) بودند. نتایج نشان داد، غلظت مالون‌دی‌آلدهید در هر دو علف‌هرز در تیمارهای علف‌کش و غلظت‌های 100 و 75 درصد آفتابگردان افزایش معنی‌دار یافت. محلول‌پاشی عصاره آفتابگردان 75 و 100 درصد و علف‌کش‌ها باعث افزایش فعالیت آنتی‌اکسیدان‌های کاتالاز، پراکسیداز و گلوتاتیون ردکتاز شد. کم‌ترین فعالیت آنزیم ساکاروز سینتاز (7/2 نانومول در میلی‌گرم پروتئین در دقیقه) در برگ گیاهچه یولاف وحشی مربوط به تیمار 100 درصد عصاره آفتابگردان بود. در گیاهچه جودره کم‌ترین فعالیت آنزیم ساکاروز سینتاز در واکنش به علف‌کش سولفوسولفورون و 100 درصد عصاره آفتابگردان مشاهده شد (به‌ترتیب 6/2 و 4/2 نانومول در میلی‌گرم پروتئین در دقیقه). به‌طورکلی، محلول‌پاشی عصاره آفتابگردان با غلظت‌های 75 و 100 درصد همانند کاربرد علف‌کش‌های شیمیایی باعث تخریب غشای سلولی، کاهش فتوسنتز و کاهش رشد گیاهچه‌های یولاف وحشی و جودره شد.