تأثیر نیتروژن آلی و معدنی بر عملکرد و خصوصیات فیتوشیمیایی دو گونه گزنه در منطقه رامسر

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

2 استادیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

doi
10.22084/ppt.2018.10341.1586
چکیده

به‌منظور بررسی تأثیر منابع آلی و معدنی نیتروژن بر عملکرد، صفات مورفولوژیکی و جذب نیتروژن گیاه گزنه، آزمایشی گلدانی در فضای باز در رامسر، استان مازندران در سال 1394 اجرا شد. آزمایش به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. فاکتورها شامل: گونه گزنه در دو سطح شامل گونه‌های Urtica piluliferaو Urtica dioica،تیمار کودی در 7 سطح شامل شاهد (بدون کود)،30 و 60 کیلوگرم نیتروژن در هکتار از منبع اوره، کود دامی: 5 و 10 تن در هکتار و مقادیر تلفیقی کود دامی و معدنی: 5/2 تن در هکتار کود دامی + 15 کیلوگرم در هکتار نیتروژن و 5 تن در هکتار کود دامی +30 کیلوگرم در هکتار نیتروژن بودند. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که اثرات ساده تیمارهای گونه و کود بر همه صفات موردمطالعه و اثر متقابل آن‌ها بر عملکرد خشک اندام هوایی، مقدار فنل و فلاونوئید تأثیر معنی‌داری داشت. بالاترین عملکرد ماده خشک اندام هوایی (59 گرم در گلدان) از اثر متقابل گونه‌ی Urtica pilulifera و تیمار 5 تن در هکتار کود دامی +30 کیلوگرم در هکتار نیتروژن (کاهش 50 درصدی کود معدنی) به‌دست آمد. گونهUrtica pilulifera ویژگی‌های رشدو کارآیی مصرف نیتروژن بالاتر و درصد جذب نیتروژن کم‌تری نسبت به گونهUrtica dioica داشت. بالاترین کارآیی مصرف کود و درصد نیتروژن به‌ترتیب از تیمارهای 5/2 تن در هکتار کود دامی + 15 کیلوگرم در هکتار نیتروژن (18/3 گرم ماده خشک در گرم نیتروژن) و 60 کیلوگرم نیتروژن در هکتار (76/3 درصد) حاصل شد. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که تلفیق کود معدنی و کود دامی بهترین ترکیب برای تولید گزنه بدون کاهش عملکرد است.