منطق کنش جمعی و پیامدهای آن بر سیاستگذاری و توسعه اقتصادی؛ شرحی بر نظریة منسر اُلسُن
نویسندگان
1 دکترای علوم سیاسی دانشگاه تهران، پژوهشگر مرکز مطالعات سیاستگذاری عمومی
doi
10.22059/jppolicy.2020.76991چکیده
از زمانی که منسر اُلسُن کتاب منطق کنش جمعی را در سال 1965 به چاپ رساند، تا کنون، نظریة نوآورانة او دربارة گروهها نفوذ چشمگیری در علوم اجتماعی، از اقتصاد تا علم سیاست و جامعهشناسی داشته است. او که از مفروضات نظریة انتخاب عمومی، به ویژه فردگرایی روششناختی آغاز میکند، تأثیر نهادها بر رفتار و کنشهای فردی را نیز در نظر میگیرد و کنش گروهی را، اگر بتوان گفت، برآیند رابطة فرد و نهاد (به عنوان قواعد بازی و ویژگیهای گروه) تحلیل میکند. منطق کنش جمعی پایة پژوهشهای بعدی اُلسُن دربارة تفاوتها در تجربة توسعة اقتصادی میان کشورها و تبیین آنها میشود. از نظر او، کامیابی در سیاستگذاری و توسعة اقتصادی وابسته به مناسبات و ویژگیهای گروههای ذینفوذِ چیره و دولت است. در این مقاله، به منطق کنش جمعی و پیامدهای آن بر سیاستگذاری و توسعه میپردازیم.