پیشنهادهایی برای تعبیه ارزیابی سیاستها، قوانین و مقررات در فرایند تصمیمگیری
نویسندگان
1 دکتری سیاستگذاری عمومی دانشگاه تهران
2 کارشناسی ارشد اقتصاد دانشگاه تهران
doi
10.22059/jppolicy.2020.76996چکیده
این مقاله با تأکید بر اهمیت ارزیابی توأمان سیاستهای پیشنهادی و اجرا شده برای تصمیمگیری بهتر، چگونگی تعبیه آن در فرایند تصویب قوانین و مقررات در ایران را نشان میدهد. مقاله از دو بخش اصلی تشکیل شده است. بخش اول، ضمن توضیح مفهوم ارزیابی تأثیرات بالقوه تنظیمگری، آن را به مثابه ابزاری برای تعبیه ارزیابی پیشینی و پسینی سیاستها در فرایند تنظیمگری و سیاستگذاری معرفی میکند. در بخش دوم، با مرور فرایندهای جاری تصویب قوانین و مقررات در هیئت دولت و مجلس شورای اسلامی، اصلاحات لازم در آییننامه داخلی هیئت دولت و قانون آییننامه داخلی مجلس شورای اسلامی به تفصیل بیان میشوند. محور اصلاحات مذکور، الزامی کردن پیوست ارزیابی تأثیرات به طرحها، لوایح و پیشنویس لوایح و تصویبنامهها، در نظر گرفتن نهادی برای بررسی شکلی رعایت تهیه آن و فصلالخطاب دانستن گزارش بررسی شکلی برای آغاز رسیدگی به پیشنهاد یا عودت آن به پیشنهاد دهنده است. فرایند پیشنهادی برای سایر مراجع تصمیمگیری نیز کاربرد دارد. این امر، نه تنها به افزایش کیفیت قوانین و مقررات میافزاید بلکه از طریق ایجاد شفافیت، از میزان سوء استفاده از قوانین و مقررات نیز میکاهد.