قرارداد سرمایهگذاری خارجی نگاهی بر ماهیت، احکام و ویژگیها
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
2 دکتری حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
doi
10.22059/jlq.2018.217647.1006800چکیده
قرارداد سرمایهگذاری خارجی که به قرارداد دولتی یا قرارداد توسعۀ اقتصادی نیز معروف است، متداولترین روش برای سرمایهگذاریهای بزرگ خارجی خصوصاً در کشورهای در حال توسعه است. این نوع قراردادها از نظر موضوعی طیف وسیعی از مراودات اقتصادی را شامل میشوند و مصداقاً نیز متنوع و گوناگوناند. مهمترین ویژگی قرارداد سرمایهگذاری خارجی این است که یک طرف قرارداد، دولت یا شرکت دولتی یا شخص حقوق عمومی و طرف دیگر قرارداد شخص خصوصی خارجی است. قرارداد سرمایهگذاری خارجی پس از پیدایش، در مجموع تابع نظامی شبیه نظام الزامات و ضمانتاجراهای موجود در حقوق خصوصی است. قرارداد دولتی در ادبیات حقوقی ایران، در دو معنای متفاوت استفاده میشود که یکی از این معانی قابل تطبیق بر آن نوع قراردادی است که در این مقاله تحت عنوان قرارداد سرمایهگذاری خارجی احکام و ماهیت آن را بررسی میکنیم.