ارائه مدل شیارشدگی مخلوط های آسفالتی با استفاده از نتایج آزمایش مقاومت کششی غیرمستقیم و پارامترهای مارشال
نویسندگان
1 استادیار، معاونت مرکز تحقیقات قیر و مخلوطهای آسفالتی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران
2 استادیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، بابل
3 کارشناس ارشد راه و ترابری
4 کارشناس ارشد راه و ترابری
doi
10.22075/jtie.2014.163چکیده
شیارشدگی یکی از مهم ترین انواع خرابی های روسازی انعطافپذیر است که سالیانه بخش عمده ای از هزینه های تعمیر و نگهداری راهها، صرف ترمیم آن میگردد. افزایش میزان تغییر شکلهای ماندگار که خود منجر به افزایش عمق شیار می گردد، می تواند مشکلات جبرانناپذیری را در روسازی ایجاد کند. از سوی دیگر، در روش مارشال، که به عنوان اصلیترین روش طرح اختلاط آسفالت در کشور شناخته می شود، فقدان یک آزمایش ساده برای تعیین مقاومت نمونه ها در مقابل تغییر شکل دائم کاملاً محسوس است. اگرچه امروزه دستگاههای متعددی برای سنجش شیارشدگی استفاده می شوند، اما هیچیک قابلیت استفاده وسیع در سطح کارگاهی را ندارند. از طرفی، روش های موجود ارزیابی پتانسیل شیارشدگی مخلوط های آسفالتی اغلب پرهزینه و زمانبَر می باشند. مجموع موارد ذکرشده، لزوم ارائه روشی ساده که ضمن دارا بودن دقت لازم، بتواند در مدت زمان کوتاه و با هزینه ی اندک، وضعیت نمونهها را از نظر شیارشدگی در آزمایشگاه مشخص نماید، آشکار می سازد. در این مقاله، با ساخت نمونه های آسفالتی مارشال با استفاده از سنگدانه های آهکی، دو نوع قیر، فیلر پودر سنگ و سه درصد قیر مختلف، یک مدل ریاضی جهت تخمین عمق شیار ناشی از ویلتراک ارائه شده است. مدل ارائه شده، مقاومت شیارشدگی مخلوط های آسفالتی را با استفاده از ترکیب نتایج آزمایش مقاومت کششی غیرمستقیم و پارامترهای مارشال مشخص می کند. اعتبار مدل حاصل با استفاده از شبکه عصبی مصنوعی با درصد اطمینان مناسبی تأیید شده است. این مدل می تواند همزمان با ارائه طرح اختلاط آسفالت در آزمایشگاه، بدون صرف زمان و هزینه اضافی، مقاومت شیارشدگی آسفالت را پیش بینی نماید. بدین ترتیب از تولید آسفالت با پتانسیل بالای شیارشدگی در مرحله آزمایشگاهی و پیش از تولید کارخانه ای، جلوگیری می گردد.
